Hiperinsulinizm ogniskowy oporny na diazoksyd

Definicja

Postać wrodzonego hiperinsulinizmu opornego na diazoksyd, charakteryzująca się nawracającymi epizodami głębokiej hipoglikemii spowodowanej nadmiernym/niekontrolowanym wydzielaniem insuliny (nieadekwatnym do poziomu glikemii) w wyniku ogniskowego gruczolakowatego rozrostu trzustki, niereagującego na leczenie zachowawcze diazoksydem.