Zespół przetoki kanału półkolistego

Definicja

Rzadka choroba otorynolaryngologiczna, która charakteryzuje się jedno- lub obustronnym rozejściem się kości pokrywającej(ych) górny (najczęściej), boczny lub tylny kanał półkolisty. Pacjenci prezentują objawy audiologiczne (autofonia, uczucie pełności w przewodach słuchowych, niedosłuch przewodzeniowy, pulsujący szum w uszach) i/lub objawy przedsionkowe (wywołane dźwiękiem lub ciśnieniem oscylopsje (subiektywne wrażenie drgania obrazu widzianego) lub zawroty głowy, charakterystyczne pionowo-skrętne ruchy gałek ocznych), które zależą od tego, który kanał półkolisty jest zajęty. Zespół tylnego SCD jest związany z wysoko wyprowadzoną opuszką szyjną i dysplazją włóknistą, podczas gdy zespół bocznego SCD jest związany z przewlekłym zapaleniem ucha środkowego i perlakiem, z lub bez objawów audiologicznych i przedsionkowych.