Congenitaal syndroom van Horner

Definitie

Congenitaal syndroom van Horner is een zeldzame neurologische stoornis die gekarakteriseerd wordt door relatieve vernauwing van de pupil en blefaroptose, die zichtbaar zijn bij de geboorte en veroorzaakt worden door onderbreking van de oculosympathische zenuwen op eender welk punt langs de neurale route van de hypothalamus naar de oogholte. Vaak kunnen bijkomende symptomen aanwezig zijn, zoals enoftalmie, faciale anhidrose, heterochromie van de iris, conjunctivale congestie, transiënte hypotonie en/of vertraagde pupildilatatie. Associatie met geboortetrauma, neoplasmata of vasculaire malformaties werd reeds gerapporteerd.