Parkinson-piramidaal syndroom

Definitie

Parkinson-piramidaal syndroom is een zeldzame, genetische, neurologische stoornis die gekarakteriseerd wordt door de associatie van parkinsoniaanse (i.e. bradykinesie, rigiditeit en/of rusttremor) en piramidale (i.e. verhoogde reflexen, voetzoolreflex in extensie, piramidale zwakte of spasticiteit) manifestaties, die variëren naargelang de onderliggende geassocieerde ziekte (e.g. neurodegeneratieve ziekte, aangeboren fouten van het metabolisme).