Meningokokkenmeningitis

Definitie

Meningokokkenmeningitis is een acute bacteriële ziekte veroorzaakt door Neisseria meningitides die zich meestal, maar niet altijd, uit met een huiduitslag (petechiën die niet verdwijnen als men er op drukt of purpura), progressief tekenen van meningitis ontwikkelt (koorts, braken, hoofdpijn, fotofobie, en nekstijfheid), en later leidt tot verwarring, delier en slaperigheid. Nekstijfheid en fotofobie zijn vaak afwezig bij zuigelingen en jonge kinderen, die vaak niet specifieke tekenen kunnen vertonen zoals prikkelbaarheid, ontroostbaar wenen, weinig eten, en een bolle fontanel. Meningokokkenmeningitis kan zich ook voordoen als onderdeel van een vroeg of laat aanvangende sepsis in neonaten. De ziekte is potentieel fataal. Overlevende patiënten kunnen neurologische restletsels ontwikkelen, waaronder sensorineuraal gehoorverlies, insulten, spasticiteit, aandachtsstoornissen en intellectuele beperking.