Autoimmunologiczne zapalenie układu limbicznego mózgu

Definicja

Rzadkie autoimmunologiczne zapalenie mózgu, obejmujące przyśrodkowe płaty skroniowe i charakteryzujące się podostrym początkiem (tj. szybkim postępem trwającym mniej niż trzy miesiące) deficytów pamięci krótkotrwałej, napadów padaczkowych lub objawów psychicznych, takich jak zmiany zachowania, lęk, depresja i psychoza. Dalsze kryteria diagnostyczne to obustronne nieprawidłowości ograniczone do przyśrodkowych płatów skroniowych w MRI mózgu, pleocytoza płynu mózgowo-rdzeniowego i/lub aktywność drgawkowa lub obecność fal wolnych w zapisie EEG znad płatów skroniowych oraz wykluczenie alternatywnych przyczyn. W surowicy i/lub płynie mózgowo-rdzeniowym mogą być obecne przeciwciała paranowotworowe lub nieparanowotworowe, skierowane przeciwko antygenom neuronalnym.