Wrodzona niedoczynność tarczycy z powodu przyjmowania przez matkę leków przeciwtarczycowych

Definicja

*Wrodzona niedoczynność tarczycy z powodu przyjmowania przez matkę leków przeciwtarczycowych jest rzadkim wrodzonym zaburzeniem funkcji tarczycy z jej niedoczynnością, która charakteryzuje się przemijającą, pierwotną, płodową lub noworodkową niedoczynnością tarczycy, wynikającą z przezłożyskowej ekspozycji na leki przeciwtarczycowe przyjmowane przez matkę. U pacjentów obserwuje się płodowe lub noworodkowe wole, ochrypły płacz, osłabienie odruchów ścięgnistych, trudności w karmieniu, zaparcia, przedłużającą się żółtaczkę i/lub niewydolność oddechową. Zazwyczaj podwyższone stężenie T4 oraz hormonu tyreotropowego ulega normalizacji bez leczenia w ciągu 3 tygodni po urodzeniu.