Systemische monochloroacetaatvergiftiging

Definitie

Systemische monochloroacetaatvergiftiging is een zeldzame, levensbedreigende vergiftiging met monochloroacetaat (vooral door de huid, maar ook door inademing of ingestie). De ziekte wordt gekarakteriseerd door braken, diarree en prikkelbaarheid van het centrale zenuwstelsel (CZS) (desoriëntatie, delirium, stuiptrekkingen) als vroege symptomen van systemische vergiftiging, gevolgd door depressie van het CZS, coma en hersenoedeem. Bijkomende symptomen omvatten betrokkenheid van het hart (ernstige myocardiale depressie, shock, hartritmestoornissen, niet-specifieke myocardiale schade), ernstige metabole acidose, hypokaliëmie en progressief nierfalen dat leidt tot anurie. Myoglobinemie en leukocytose kunnen voorkomen. Manifestaties kunnen een vertraging van 1-4 uren hebben.