Neonataal antifosfolipidensyndroom

Definitie

Neonataal antifosfolipidensyndroom is een zeldzame, secundaire, neonatale auto-immuunziekte die gekarakteriseerd wordt door één of recurrente episode(s) van veneuze, arteriële of gemengde trombose in een neonaat wiens moeder geen manifestaties van antifosfolipidensyndroom vertoont. Patiënten presenteren zich met positieve antifosfolipide-antilichamen en hebben mogelijk bijkomende geassocieerde afwijkingen (e.g. hartklepaandoening, livedo reticularis, trombocytopenie, nefropathie, neurologische manifestaties).