Syndroom van Reye

Definitie

Een zeldzame, systemische ziekte gekarakteriseerd door persisterend braken met verwardheid, lethargie, desoriëntatie, hyperreflexie, hyperventilatie, en tachycardie, met snelle progressie naar insulten, niet-inflammatoire encefalopathie, coma en overlijden. Doorgaans ontwikkelt het zich tussen 12 uur en 3 weken na herstel van een virale ziekte, zoals infectie van de bovenste luchtwegen of gastro-enteritis. Hepatomegalie, acute steatose van de lever, degeneratie van vette lever en meervoudige laboratoriumafwijkingen zijn geassocieerd.