Zelflimiterende occipitale epilepsie in de kindertijd

Definitie

Goedaardige occipitale epilepsie is een zeldzame, genetische neurologische stoornis die wordt gekarakteriseerd door visuele insulten en occipitale epileptiforme paroxysmen die reageren op het openen van de ogen, en die zich voordoet in de zuigelingentijd tot halverwege de adolescentie. Braken, tonische oogafwijking en stoornis van het bewustzijn zijn doorgaans geassocieerd met het Panayiotopoulos-type, terwijl visuele hallucinaties, ictale blindheid en postictale hoofdpijn doorgaans waargenomen worden bij het Gastaut-type. Elektro-encefalografische bevindingen zijn gelijkaardig bij beide types en omvatten bilaterale, synchrone piekgolfcomplexen met hoog voltage in een normale achtergrondactiviteit, voornamelijk gesitueerd in de occipitale kwabben.