Cocaïne-embryofoetopathie

Definitie

Cocaïne-embryofoetopathie is een groep klinische tekenen waargenomen bij pasgeborenen die in utero werden blootgesteld aan cocaïne, een kortwerkend pepmiddel van het centrale zenuwstelsel dat gebruikt wordt als recreatieve drug door inhalatie van het poeder of intraveneuze injectie. Het gebruik van cocaïne tijdens de zwangerschap is geassocieerd met intra-uteriene groeirestrictie, laag geboortegewicht, insulten, ademhalingsproblemen (verminderde apneudensiteit en periodieke ademhaling), voedingsproblemen, prikkelbaarheid en labiele gesteldheid, verminderde gedrags- en autonome regulatie, ondermaatse alertheid en oriëntatie, en cognitieve beperking (verstoorde verwerking van auditieve informatie, visueel-ruimtelijke vertraging en subtiele taalachterstand) bij de nakomelingen.