Congenitale laryngeale paralyse

Definitie

Congenitale laryngeale paralyse is een zeldzame anomalie van het strottenhoofd dat gekarakteriseerd wordt door unilaterale of bilaterale verlamming van de stembanden ten gevolge van een dysfunctie van de motorische zenuwen die de larynx innerveren. Doorgaans vertonen patiënten bij de geboorte (of kort daarna) stridor, een zwakke of hese schreeuw, dysfonie of afonie, moeilijkheden met voeden en aspireren en, soms, een verstoorde ademhaling. Vaak zijn neurologische ziekten, gezwellen die compressie veroorzaken en afwijkingen aan bloedvaten geassocieerd. De meeste gevallen genezen spontaan na 6-12 maanden.