Tylna atrofia kory

Definicja

Rzadka choroba neurologiczna charakteryzująca się upośledzeniem wyższych zdolności przetwarzania wzrokowego i innych funkcji tylnej części kory mózgowej, bez nieprawidłowości oczu, z względnie zachowaną pamięcią i mową we wczesnych stadiach oraz atrofią tylnych obszarów mózgu.