Okresy wyłączeń w chorobie Parkinsona niereagujące na leczenie doustne

Definicja

Rzadka sytuacja kliniczna występująca w kontekście choroby Parkinsona, charakteryzująca się nawrotem lub nasileniem objawów (w tym objawów ruchowych i/lub innych niż ruchowe) podczas leczenia przeciwparkinsonowskiego. Rodzaje okresów wyłączenia to „wyłączenie poranne” (występujące przed pierwszą dawką danego dnia), „wyłączenie opóźnione” (występujące częściej po pierwszej dawce dobowej lub po posiłkach), „wyłączenie z wyczerpania” (związane z nasilenie objawów pod koniec działania dawki leku), „wyłączenie nagłe” (nagłe przejście ze stanu włączenia do wyłączenia) oraz „nieskuteczność dawki”.