Kloniczny skurcz połowy twarzy

Definicja

Rzadkie pierwotne mioklonie charakteryzujące się postępującymi, mimowolnymi, nieregularnymi, klonicznymi lub tonicznymi skurczami mięśni unerwionych przez nerw twarzowy (nerw czaszkowy VII). Objawy są zazwyczaj wyłącznie jednostronne, najczęściej utrzymują się podczas snu, często początkowo dotyczą okolicy mięśnia okrężnego oka, a w miarę postępu choroby stopniowo rozprzestrzeniają się na inne regiony dotkniętej chorobą połowy twarzy. Zgłaszane są zarówno formy rodzinne, jak i nabyte.