Cataracta caerulea

Definitie

Een type van erfelijk, congenitaal cataract, dat onderscheiden wordt aan de hand van blauwachtige en witte vertroebelingen in de oppervlakkige lagen van de foetale lenskern en volwassen lenskern, dat gekarakteriseerd wordt door verminderde gezichtsscherpte in de kindertijd, en dat uiteindelijk extractie van de lens vereist.