Niet-syndromale syndactylie

Definitie

Een groep van zeldzame, congenitale, niet-syndromale aandoeningen met malformatie van distale ledematen, gekarakteriseerd door syndactylie of fusie van vingers of tenen, met enkel betrokkenheid van weke delen of ook van botstructuur. De morfologische anomalie is unilateraal of bilateraal, en symmetrisch of asymmetrisch, afhankelijk van het specifieke type.