Hypofysitis geïnduceerd door immuuntherapie

Definitie

Een zeldzame verworven deficiëntie van hypofysehormoon, gekenmerkt door inflammatie van hypofyse secundair aan immunotherapie voor kankerbehandeling (zoals monoklonale antilichamen tegen cytotoxisch T-lymfocyt-antigeen, 'programmed cell death' proteïne-1, en liganden voor geprogrammeerde celdood). De voornaamste klinische kenmerken zijn hoofdpijn, vermoeidheid, bijnierinsufficiëntie en hypothyreoïdie. Patiënten lijden mogelijk ook aan misselijkheid en braken geassocieerd met de hoofdpijn, alsook duizeligheid en opvliegers. Een vergrote hypofyse wordt waargenomen bij beeldvorming van de hersenen.