Postinfectieuze cerebellitis

Definitie

Een zeldzame cerebellaire ataxie, gekenmerkt door cerebellaire inflammatie veroorzaakt door immuungemedieerde mechanismen die worden uitgelokt door virale of bacteriële infecties. Het treft hoofdzakelijk jonge kinderen na een episode van meestal virale infectie (vooral varicella), maar soms ook volwassenen, meestal na infectie door Epstein-Barr virus of mycoplasma. Getroffen individuen presenteren zich hoofdzakelijk met acuut optredende afebriele gangataxie, meningeale verschijnselen, hoge intracraniële druk met of zonder extracerebellaire manifestaties (zoals vertroebeling van het bewustzijn (hersenmist), insulten en veranderde geestestoestand) of extracerebellaire focale verschijnselen. Milde gedragsveranderingen kunnen ook aanwezig zijn. Bij de meerderheid van de patiënten wordt pleocytose in cerebrospinaal vocht gerapporteerd.