Infectieuze endocarditis

Definitie

Een zeldzame infectieuze aandoening, gekenmerkt door inflammatie van endocard (inclusief natieve of kunstmatige hartkleppen en inwendige hartapparaten) hoofdzakelijk veroorzaakt door bacteriële (vooral de soorten Staphylococcus en Streptococcus) of zelden fungale (vooral de soorten Candida en Aspergillus) infecties, waarbij deze laatste wordt geassocieerd met hoge morbiditeit en mortaliteit. Voorname klinische kenmerken zijn hoge koorts of een langdurige subfebriele toestand, rillingen, diaforese, malaise, asthenie, artralgie, myalgie, gewichtsverlies, hoofdpijn, misselijkheid, dyspneu, hoest, hartgeruis, en petechiën van de huid. De meest gangbare complicaties zijn embolie in verschillende organen en ischemische beroerte, sepsis, hartfalen, en nierfalen.