Stralingsgeïnduceerde plexopathie

Definitie

Een zeldzame door straling geïnduceerde aandoening, gekarakteriseerd door verstoring van perifeer zenuwstelsel ter hoogte van brachiale of lumbosacrale plexus na radiotherapie. Aanvang van symptomen kan plaatsvinden vanaf enkele maanden tot decennia na de laatste stralingsdosis. Patiënten met stralingsgeïnduceerde brachiale plexopathie presenteren zich doorgaans met overwegend unilaterale progressieve paresthesie, gevolgd door zwakte, atrofie, en pijn. Symptomen bij stralingsgeïnduceerde lumbosacrale plexopathie omvatten meer variabele combinaties van gevoelloosheid, paresthesie, pijn, en zwakte, en zijn vaker bilateraal.