Loodvergiftiging

Definitie

Loodvergiftiging wordt gedefinieerd als acute of chronische blootstelling aan lood die leidt tot een accumulatie van lood (loodconcentratie in het bloed (BLC) >5 µg/dL) die elk orgaansysteem kan treffen en waarvoor kinderen vatbaarder zijn. Klinische manifestaties hangen af van de hoeveelheid en de duur van de blootstelling, en omvatten buikpijn, kolieken, constipatie, een loodlijn op het tandvlees, artralgie, myalgie, perifere neuropathie, vermoeidheid, prikkelbaarheid, anemie, chronische nefropathie en hypertensie. Er wordt gerapporteerd dat bij kinderen zelfs blootstelling aan lage niveaus (BLC <5 µg/dL) kan leiden tot onomkeerbare effecten zoals cognitieverlies, verminderd concentratievermogen, gedragswijzigingen, dyslexie, aandachtstekortstoornis, hypertensie, nierfunctiestoornissen, immunotoxiciteit en toxiciteit aan de voortplantingsorganen.