Hoogtelongoedeem

Definitie

Een zeldzame aandoening van long, gekarakteriseerd door niet-cardiogeen longoedeem dat optreedt bij voor het overige gezonde individuen binnen enkele dagen na een beklimming boven 2500-3000 meter. Vroege symptomen zijn onder meer inspanningsdyspneu, niet-productieve hoest, drukkend gevoel op de borst, en verminderde fysieke prestaties, gevolgd door dyspneu in rust en mogelijk orthopneu, alsook gorgelende geluiden in de borstkas en roze schuimig sputum in gevorderde gevallen. Klinische verschijnselen zijn cyanose, tachypneu, tachycardie, ademgeruis of piepende ademhaling, en verhoogde lichaamstemperatuur (doorgaans niet hoger dan 38,5 graden Celsius). Verschijnselen van gelijktijdig cerebraal oedeem door grote hoogte worden mogelijk ook waargenomen. Röntgenopnames van thorax tonen doorgaans fragmentarische opaciteiten, hoofdzakelijk in de rechter middelste longkwab.