Geïsoleerde hyperfalangie

Definitie

Hyperfalangie is een congenitale, niet-syndromale malformatie van de ledematen die gekarakteriseerd wordt door de aanwezigheid van een bijkomstig kootje tussen een metacarpaal/metatarsaal en proximaal kootje, of tussen elke twee andere kootjes van een vinger, behalve de duim. Hyperfalangie is bijna altijd bilateraal en patiënten vertonen niet meer dan vijf vingers, noch enige andere skeletale anomalieën.