Infectieuze anterieure uveïtis

Definitie

Een zeldzame aandoening van oog, gekarakteriseerd door inflammatie van voornamelijk anterieur deel van uvea (iris en corpus ciliare), als gevolg van een infectieuze etiologie. Klinische symptomen zijn pijn, roodheid, fotofobie, en variabel verlies van gezichtsvermogen. Verschijnselen bij onderzoek zijn onder meer aanwezigheid van inflammatoire cellen in voorste oogkamer en anterieur glasvocht, keratitische precipitaten, hypopyon, noduli van iris, posterieure synechieën, en miose.