Refractaire anemie met exces aan blasten in transformatie

Definitie

Een zeldzame hematologische aandoening, gekarakteriseerd door de aanwezigheid van 20-29% blastcellen in beenmerg, de aanwezigheid van 5-29% blastcellen in perifeer bloed, en/of de aanwezigheid van Auer-staafjes. Patiënten vertonen weken- of maandenlang relatief stabiele aantallen van bloedcellen in perifeer bloed, en specifieke cytogenetische en moleculair genetische kenmerken die belangrijke prognostische factoren vormen.